Τετάρτη, 3 Μαΐου 2017

ΜΑΙΟΣ 2017

ΠΑ 5
Ειρήνης μεγαλομάρτυρος, Ευθυμίου επισκ., Ευφραίμ οσ.
ΚΥ 7
ΚΥΡΙΑΚΗ Δ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (του Παραλύτου)
ΔΕ 8
Ιωάννου του Θεολόγου αποστόλου και ευαγγελιστού
ΤΕ 10
Η εορτή της Μεσοπεντηκοστής
ΚΥ 14
ΚΥΡΙΑΚΗ Ε΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (της Σαμαρείτιδος)
ΣΑ 20
Θαλλελαίου μαρτ., Λυδίας της Φιλιππησίας
ΚΥ 21
ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΤ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ (του τυφλού)
Κωνσταντίνου και Ελένης των θεοστέπτων βασιλέων
και ισαποστόλων
ΤΕ 24
Απόδοσις της ακολουθίας του Πάσχα, Συμεών οσίου
ΠΕ 25
Η ΑΝΑΛΗΨΙΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ
ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
ΣΑ 27
Ελλαδίου ιερομ., Ιωάννου ομολογητού του Ρώσου
ΚΥ 28
ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ΄ ΑΠΟ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ
(Α΄ Οικουμενικής συνόδου)
ΤΡ 30
ΑΓΡΥΠΝΙΑ Ερμείου μάρτυρος

Τετάρτη, 12 Οκτωβρίου 2011

Βιογραφικό Ιεροψάλτου Γεώργιου του Εμμανουήλ Πρωτοψάλτη


Βιογραφικό Ιεροψάλτου

Γεώργιου του Εμμανουήλ Πρωτοψάλτη

Γεννήθηκε στην Πανέμορφη Πόλη των Χανίων Κρήτης το έτος 1929 από γονείς Μικρασιάτες. Ο πατέρας του Εμμανουήλ Πρωτοψάλτης, που και ο ίδιος ήταν Πρωτοψάλτης και δάσκαλος της Βυζαντινής Μουσικής, φρόντισε να τον μυήσει στην Βυζαντινή Μουσική Τέχνη από τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Έχοντας τα ακούσματα αυτά από μικρός, διότι κάθε Κυριακή τον έπαιρνε μαζί του από πολύ πρωί, άρχισε στην αρχή να ισοκρατεί και στη συνέχεια όταν έμαθε να διαβάζει έψαλε μαζί του τους ύμνους. Από την πρώτη τάξη του Δημοτικού Σχολείου άρχισε να του διδάσκει την Βυζαντινή Μουσική. Επειδή είχε μεγάλη έφεση τον έβαλε στο αναστασηματάριο το οποίο τελείωσε στην Τρίτη Δημοτικού. Ο αείμνηστος μεγάλος δάσκαλος Δημήτριος Λαμψακινός ο οποίος και δίδαξε τον πατέρα του σε πολλά θέματα τον έπαιρνε κοντά του και τον έβαζε να ψάλλει διάφορα μέρη από αναστασηματάριο παραλλαγή και μέρος και έλεγε στον πατέρα του << Αυτός θα γίνει μεγάλος ψάλτης >>. Συμφώνα με τον αείμνηστο έλεγε ότι μεγάλος ψάλτης δεν έγινε και πίστευε όμως πως αντάξια υπηρέτησε το αναλόγιο για 67 χρόνια.

Ο πόλεμος του 1940 τους βρήκε στην Πόλη των Χανίων. Ο πατέρας του έψαλλε στον Άγιο Νικόλαο Σπλάντζιας και εκείνος ήταν μαζί του. Στην κατοχή και συγκεκριμένα 1942 ο Άγιος Νικόλαος έγινε αποθήκη σίτου και έτσι βρέθηκε να βοηθήσει τον αείμνηστο Βασίλη Τριανταφύλλου στο ναό των Αγίων Αναργύρων. Αυτός ήταν και ο σταθμός της ιεροψαλτικής του ζωής. Το 1944 ο Βασίλης Τριανταφύλλου πήγε ιεροψάλτης στον Άγιο Λουκά (Νεκροταφείο Χανίων) και οι Άγιοι Ανάργυροι έμειναν με ένα αριστερό ψάλτη τον Ιωάννη Αλατσάκη. Ο αείμνηστος πατήρ Ιάσων Βουρλιώτης εφημέριος των Αγίων Αναργύρων, <<ο μετέπειτα πεθερός του>>, του ζήτησε να αναλάβει εκείνος ως δεξιός ψάλτης αλλά επειδή ήταν μόλις 15 χρονών ο πατέρας του είχε αντιρρήσεις. Τελικά με δική του πρωτοβουλία πήγε και ανέλαβε την 1ην Φεβρουαρίου 1944. Έψαλλε για ένα χρόνο και την 1ην Απριλίου 1945 πήρε τον πρώτο διορισμό σε ηλικία 16 ετών. Έμεινε στους Αγίους Αναργύρους μέχρι το τέλος του 1990, δηλαδή πάνω από 46 χρόνια. Ήταν ιδρυτικό μέλλος και Πρόεδρος του Συλλόγου ιεροψαλτών Χανίων (Ο.Μ.Σ.Ι.Ε.).

Το 1990 μετακόμισε στην Αθήνα. Στην αρχή είπε ότι δεν θα συνεχίσει αλλά το θέλημα του Θεού ήταν άλλο. Στην Ενορία μας ήταν ο αείμνηστος Πανοσ. Αρχιμανδρίτης Σπυρίδων του Παναγιώτη Λουλουδάκη καταγωγής και αυτός Χανίων. Κατόπιν επιμονής του ανέλαβε την δεξιά θέση ύστερα από τον Θάνατο του αείμνηστου Πρωτοψάλτη Χρήστου Κρομμύδα στις 16/9/2000, την οποία κατείχε μέχρι 12/10/2011.

Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Τιμήθηκαν δια την προσφοράν τους και διακονίαν τους, εις τον Ιερό Ναό Αγίου Απόστολου Θωμά Άνω Κυψέλης οι Πρωτοπρ. Σπυρίδων Πρωτονοτάριος και Πρωτοπρ.

Στις 27 Μαρτίου 2011 τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μιχαλουπόλεως και Κασοβίας κκ Γεωργίου και μετά το πέρας της Ακολουθίας τιμήθηκαν δια την προσφοράν τους και διακονίαν τους, εις τον Ιερό Ναό Αγίου Απόστολου Θωμά Άνω Κυψέλης οι Πρωτοπρ. Σπυρίδων Πρωτονοτάριος και Πρωτοπρ. Λάμπρος Γιαννόπουλος.


*****


Σύντομος βιογραφία του

Πρωτοπρεσβυτέρου Σπυρίδωνος Πρωτονοτάριου

Εγεννήθην εν τη Νικαία Πειραιώς στις 23/09/1932. Ο παππούς του είχε καταγωγή από το χωριό Απείρανθο της νήσου Νάξου, οι γονείς του μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 κατέφυγαν στην Νίκαια όπου και εγγενήθην ο πατέρας Σπυρίδωνας.

Σπούδασε εις την Πατμιάδα Ιερατική Σχολή της Ιεράς Σταυροπηγιακής και Κοινοβιακής Μονής Αγ. Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου και έπειτα σπούδασε εις την Θεολογική Σχολή των Αθηνών.

Το Φεβρουάριο του 1961 στον Πειραιά, ήλθε εις Γάμου Κοινωνίαν μετά της Γωργίας Ράπτη και απέκτησαν δύο τέκνα, την Αναστασίαν και την Νεκταρία, όπου του χάρισαν τρία εγγόνια, τον Σπυρίδωνα, Σπυρίδωνα, Παύλο και μία εγγονή, την Μαρία.

Στις 21/11/1961 εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου εχειροτονήθει εις τον Πρώτον Βαθμόν της Ιερωσύνης υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Επιφανίου. Στις 28/11/1961 και πάλι υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Παρανοξίας κυρού Επιφανίου εισήλθε στον Δεύτερο Βαθμό της Ιερωσύνης. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1996 υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Σιατίστης κυρού Αντωνίου έλαβε το οφφίκιον του Πρωτοπρεσβυτέρου.

Από την 12/02/1966 έως και την 31/12/1996 εχρημάτισε εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Αποστόλου Θωμά Άνω Κυψέλης, δια μιαν τριακονταετία (30)


*****


Σύντομος βιογραφία του

Πρωτοπρεσβυτέρου Λάμπρου Γιαννοπούλου

Εγεννήθην εν Δάφνη Ναυπάκτου το 1926 από γονείς αγρότες. Όταν έχασα την μητέρα μου ήμουν τριών (3) ετών. Η ηλικία της μητέρας μου, όταν απεβίωσεν ήτο είκοσι οκτώ (28) ετών.

Μετά τον θάνατον της μητέρας μου μας επροστάτευεν τρία (3) αδέλφια η γιαγιά μας, η οποία ήτο η μητέρα της μητέρας μου.

Επήγα εις το Δημοτικόν σχολείον του χωρίου μου. Όταν ετελείωσα το Δημοτικόν σχολείον επήγα εις το Γυμνάσιον της Ναυπάκτου. Το Γυμνάσιον απείχε από το χωριό μου περισσότερο από μία ώρα με τα πόδια. Επήγαινα πάντοτε με κρύο, βροχή, χιόνια και ζέστη. Ήμουν ξυπόλητος με τα υποδήματα ανά χείρας δια να μην τα χαλάσω, διότι τότε υπήρχε φτώχια. Τα φορούσα μόνο, όταν έφτανα εις τις αρχές της πόλεως της Ναυπάκτου. Όταν ετελείωσα το Γυμνάσιο αμέσως επήγα εις το Ανώτερον Εκκλησιαστικόν Φροντιστήριον Πατρών. Εφοίτησα δύο (2) έτη.

Μετά την φοίτησιν της Σχολής επήγα εις τον Μητροπολίτην της Ναυπάκτου και του είπα ότι θέλω να γίνω ιερέας. Με ερώτησεν τι ηλικίαν έχω και του είπα ότι είμαι είκοσι επτά (27) ετών.

Εκείνη την εποχή κάτω από τριάκοντα (30) ετών δεν επιτρέπετο να γίνει κανείς ιερεύς. Δια αυτό ηνηγκάσθη ο Μητροπολίτης κυρός Χριστοφόρος να τηλεφωνήσει εις την Ιεράν Σύνοδον δια να του επιτρέψει την χειροτονίαν μου. Η Ιερά Σύνοδος του απήντησε θετικώς.

Κατά την ώρα της χειροτονίας μου ωμίλησα και ο Μητροπολίτης κυρός Χριστόφορος ενθουσιάσθη και ωμίλησεν και αυτός επ’ αρκετήν ώραν.

Υπηρέτησα εις την Ναύπακτον περίπου μίαν δεκαετίαν.

Όταν εδιάβασα εις το περιοδικόν ‘’Εκκλησία’’ το έτος 1964 ότι ο πατήρ Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος εζήτει Ιεραποστόλους δια την Ανατολικήν Αφρικήν αμέσως επικοινώνησα με αλληλογραφίαν μαζί του.

Σημειωτέον ότι ο πατήρ Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος υπήρξε ο πρώτος Ιεραπόστολος εις την Ανατολικήν Αφρικήν.

Όταν το εδιάβασα το είπα εις την πρεσβυτέραν μου αν θα εδέχετο να πάμε δι’ ιεραποστολήν και αμέσως εσυμφώνησε επ’ αυτού.

Έκτοτε ήρχισα αλληλογραφίαν με τον πατέρα Χρυσόστομον, ο οποίος με επληροφόρησε δια κάθε λεπτομέρεια και περισσότερον δια τας δυσκολίας, τας οποίας θα ετύγχανον. Όμως ημείς δεν επηρεάσθημεν δια τας δυσκολίας και συνεχίσαμεν τον αγώνα μας. Εκεί εμείναμε περίπου εξ (6) έτη. Υπηρετήσαμεν εις την Τανζανίαν, Κένυαν και Ουγκάντα και κατόπιν εις την Ζιμπάμπουε, πρώην Ροδεσίαν.

Τα υπόλοιπα έτη της θητείας μου τα υπηρέτησα εις την Σουηδίαν, Αγίαν Μαρκέλλαν Βοτανικού και τέλος εις τον Άγιον Θωμά Άνω Κυψέλης, δια μια δεκαπενταετίαν (15).