Κυριακή, 27 Μαρτίου 2011

Τιμήθηκαν δια την προσφοράν τους και διακονίαν τους, εις τον Ιερό Ναό Αγίου Απόστολου Θωμά Άνω Κυψέλης οι Πρωτοπρ. Σπυρίδων Πρωτονοτάριος και Πρωτοπρ.

Στις 27 Μαρτίου 2011 τελέστηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μιχαλουπόλεως και Κασοβίας κκ Γεωργίου και μετά το πέρας της Ακολουθίας τιμήθηκαν δια την προσφοράν τους και διακονίαν τους, εις τον Ιερό Ναό Αγίου Απόστολου Θωμά Άνω Κυψέλης οι Πρωτοπρ. Σπυρίδων Πρωτονοτάριος και Πρωτοπρ. Λάμπρος Γιαννόπουλος.


*****


Σύντομος βιογραφία του

Πρωτοπρεσβυτέρου Σπυρίδωνος Πρωτονοτάριου

Εγεννήθην εν τη Νικαία Πειραιώς στις 23/09/1932. Ο παππούς του είχε καταγωγή από το χωριό Απείρανθο της νήσου Νάξου, οι γονείς του μετά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922 κατέφυγαν στην Νίκαια όπου και εγγενήθην ο πατέρας Σπυρίδωνας.

Σπούδασε εις την Πατμιάδα Ιερατική Σχολή της Ιεράς Σταυροπηγιακής και Κοινοβιακής Μονής Αγ. Αποστόλου Ιωάννου του Θεολόγου και έπειτα σπούδασε εις την Θεολογική Σχολή των Αθηνών.

Το Φεβρουάριο του 1961 στον Πειραιά, ήλθε εις Γάμου Κοινωνίαν μετά της Γωργίας Ράπτη και απέκτησαν δύο τέκνα, την Αναστασίαν και την Νεκταρία, όπου του χάρισαν τρία εγγόνια, τον Σπυρίδωνα, Σπυρίδωνα, Παύλο και μία εγγονή, την Μαρία.

Στις 21/11/1961 εορτή των Εισοδίων της Θεοτόκου εχειροτονήθει εις τον Πρώτον Βαθμόν της Ιερωσύνης υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Παροναξίας κυρού Επιφανίου. Στις 28/11/1961 και πάλι υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Παρανοξίας κυρού Επιφανίου εισήλθε στον Δεύτερο Βαθμό της Ιερωσύνης. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1996 υπό του μακαριστού Μητροπολίτου Σιατίστης κυρού Αντωνίου έλαβε το οφφίκιον του Πρωτοπρεσβυτέρου.

Από την 12/02/1966 έως και την 31/12/1996 εχρημάτισε εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Αποστόλου Θωμά Άνω Κυψέλης, δια μιαν τριακονταετία (30)


*****


Σύντομος βιογραφία του

Πρωτοπρεσβυτέρου Λάμπρου Γιαννοπούλου

Εγεννήθην εν Δάφνη Ναυπάκτου το 1926 από γονείς αγρότες. Όταν έχασα την μητέρα μου ήμουν τριών (3) ετών. Η ηλικία της μητέρας μου, όταν απεβίωσεν ήτο είκοσι οκτώ (28) ετών.

Μετά τον θάνατον της μητέρας μου μας επροστάτευεν τρία (3) αδέλφια η γιαγιά μας, η οποία ήτο η μητέρα της μητέρας μου.

Επήγα εις το Δημοτικόν σχολείον του χωρίου μου. Όταν ετελείωσα το Δημοτικόν σχολείον επήγα εις το Γυμνάσιον της Ναυπάκτου. Το Γυμνάσιον απείχε από το χωριό μου περισσότερο από μία ώρα με τα πόδια. Επήγαινα πάντοτε με κρύο, βροχή, χιόνια και ζέστη. Ήμουν ξυπόλητος με τα υποδήματα ανά χείρας δια να μην τα χαλάσω, διότι τότε υπήρχε φτώχια. Τα φορούσα μόνο, όταν έφτανα εις τις αρχές της πόλεως της Ναυπάκτου. Όταν ετελείωσα το Γυμνάσιο αμέσως επήγα εις το Ανώτερον Εκκλησιαστικόν Φροντιστήριον Πατρών. Εφοίτησα δύο (2) έτη.

Μετά την φοίτησιν της Σχολής επήγα εις τον Μητροπολίτην της Ναυπάκτου και του είπα ότι θέλω να γίνω ιερέας. Με ερώτησεν τι ηλικίαν έχω και του είπα ότι είμαι είκοσι επτά (27) ετών.

Εκείνη την εποχή κάτω από τριάκοντα (30) ετών δεν επιτρέπετο να γίνει κανείς ιερεύς. Δια αυτό ηνηγκάσθη ο Μητροπολίτης κυρός Χριστοφόρος να τηλεφωνήσει εις την Ιεράν Σύνοδον δια να του επιτρέψει την χειροτονίαν μου. Η Ιερά Σύνοδος του απήντησε θετικώς.

Κατά την ώρα της χειροτονίας μου ωμίλησα και ο Μητροπολίτης κυρός Χριστόφορος ενθουσιάσθη και ωμίλησεν και αυτός επ’ αρκετήν ώραν.

Υπηρέτησα εις την Ναύπακτον περίπου μίαν δεκαετίαν.

Όταν εδιάβασα εις το περιοδικόν ‘’Εκκλησία’’ το έτος 1964 ότι ο πατήρ Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος εζήτει Ιεραποστόλους δια την Ανατολικήν Αφρικήν αμέσως επικοινώνησα με αλληλογραφίαν μαζί του.

Σημειωτέον ότι ο πατήρ Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος υπήρξε ο πρώτος Ιεραπόστολος εις την Ανατολικήν Αφρικήν.

Όταν το εδιάβασα το είπα εις την πρεσβυτέραν μου αν θα εδέχετο να πάμε δι’ ιεραποστολήν και αμέσως εσυμφώνησε επ’ αυτού.

Έκτοτε ήρχισα αλληλογραφίαν με τον πατέρα Χρυσόστομον, ο οποίος με επληροφόρησε δια κάθε λεπτομέρεια και περισσότερον δια τας δυσκολίας, τας οποίας θα ετύγχανον. Όμως ημείς δεν επηρεάσθημεν δια τας δυσκολίας και συνεχίσαμεν τον αγώνα μας. Εκεί εμείναμε περίπου εξ (6) έτη. Υπηρετήσαμεν εις την Τανζανίαν, Κένυαν και Ουγκάντα και κατόπιν εις την Ζιμπάμπουε, πρώην Ροδεσίαν.

Τα υπόλοιπα έτη της θητείας μου τα υπηρέτησα εις την Σουηδίαν, Αγίαν Μαρκέλλαν Βοτανικού και τέλος εις τον Άγιον Θωμά Άνω Κυψέλης, δια μια δεκαπενταετίαν (15).